Ülkemizde ilk izci üniteleri 1912 yılında Ahmet ve Abdurrahman Robenson kardeşler tarafından Galatasaray ve İstanbul Liselerinde kuruldular. Ethem Nejat Manastır’da, N. Sami Karayel Darüşşafaka liselerinde izcilik çalışmalarını başlattılar.
24 Nisan 1914 tarihinde Belçika İzcilik Örgütünden Harold Parfit’ in de katılımı ile ilk oymak başı kursu Kağıthane sırtlarında yapıldı. 16 oymak başı kursu başarı ile bitirdi. 1923’ ten itibaren Selim Sırrı TARCAN ve N. Sami KARAYEL İstanbul Şehir Oymağını tekrar kurdular. MEB. l926 yılında yayınladığı bir genelge ile okullarda izci ünitesi kurulması istendi. 1927 yılında tüm izcilerin Ankara’da Cumhuriyet Bayramı Törenlerine katılması sağlandı. 12 Mayıs 1928 de 1246 sayılı “Türkiye’de İzcilik Teşkilatının Türk vatandaşlarına hasrı” yasasını kabul edilmesi ile izcilik devlet desteği ve denetiminde gelişir. 1949 yılında “Erkek İzcileri Yönetmeliği” daha sonra “Yavrukurt” ve “Kız İzcileri” yönetmeliği hazırlanır ve uygulamaya geçilir. 1950 yılında Dünya İzcilik Bürosuna üye olundu. 1954 yılında İzmir Buca’ da ilk Tahta işaret kursu açıldı. 1955 yılında “Türkiye İzciler Birliği.” Kuruldu. 1980 yılında tüm dernekler gibi kapatıldı. Bir daha açılmadı.
Yurdumuzda okul içi izcilik; Dünya İzcilik Bürosunun belirlediği esaslar çerçevesinde, geziler, kamplar, kurslar ve benzer çalışmalarla; Milli Eğitim Bakanlığına bağlı “Okul içi Spor, Beden Eğitimi ve İzcilikDairesi Başkanlığı’nca”( OBESİD ) yoğun bir çaba ile sürdürülmektedir.
Okul dışı izcilik Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne bağlı “İzcilik Federasyonu” tarafından yürütülmektedir.